اطلاعاتی درباره چشم انسان در دنیای دیجیتال

چشم انسان

چشم انسان


چشم انسان

یکی از اصلی ترین و مهم ترین فاکتور لازم در دنیای دیجیتال و گرافیک، چشم انسانه، که به واسطه این عضو پیچیده ما میتونیم درک کاملی از دنیای نور و رنگ و همینطور خلق آثار ماندگار داشته باشیم.

چشم انسان از سلول های گیرنده نور مخروطی که در نور زیاد و سلول های استوانه ای که در نور کم فعالیت میکنن، تشکیل شده که فقط ۳ نور اصلی قرمز، آبی و سبز رو میبینه و بقیه رنگایی که درک میکنه، ترکیبی از این ۳ نورن.

جالبه که بدونیم همه نوزادان در زمان تولد کور رنگی دارن ولی رفته رفته این خاصیت از بین میره تا جایی که چشم انسان به حدود ۱۰۷ میلیون گیرنده نوری دست پیدا میکنه.
البته ممکنه این کور رنگی تا حدی ماندگار باشه مخصوصا در مردها. طبق آمار رسمی از هر ۱۲مرد در دنیا ۱ نفر دچار کور رنگیه.

چشم انسان ۲۵۶ مشخصه منحصر به فرد داره در حالیکه اثر انگشت ۴۰ مشخصه خاص داره و به همین خاطره که امروزه برای سیستم های امنیتی از اسکن چشم استفاده میکنن.

چشم ها به اصطالح ابزاری بسیار قدرتمند برای شناسایی نور و جزئیات در تصاویر و حتی محیط اطراف ه ستن در عین حال به ظاهر ضعف هایی داره که قابل لمسه ولی به قدری پیچیده و خارق العاده خلق شده که مارو دچار مشکل نمیکنه.

چشم ها میتونن ۳۶ هزار بیت اطالعات رو تو هر ساعت پردازش کنن و جالبه بدونید که چشم انسان تا ۵۷۶ مگاپیکسل رزولوشن و قدرت درک داره که البته محققان امروزه به این نتیجه رسیدن که از این عدد هم فراتر میره.

خب حاال فکر میکنید انسان میتونه چنین دوربینی با این میزان رزولوشن بسازه؟؟؟؟ شاید.

رزولوشن ۵۷۶ مگاپیکسلی به این معنیه که تصویری که میبینیم بقدری وضوح و کیفیت باالیی داره که نمیتونیم پیکسلها رو از همدیگه تشخیص بدیم و در هیچ دوربینی تا امروز چنین قابلیتی وجود نداره. ولی نکته اینجاست!!! که این توانایی در دید انسان فقط در یک نقطه هست و برای محیط اطراف این نقطه به مراتب روزولوشنه خیلی پایین ترین وجود داره.

چشم انسان توانایی دیدن تنها یک نقطه رو داره و برای دیدن تمامی محیط باید نگاه لحظه ای به همه جزئیات داشته باشه و به همین دلیله که دید مطلوبی از اطراف نداره که این میزان رزولوشن به ۵ تا نهایت ۱۰ مگاپیکسل میرسه. که البته این چرخش لحظه ای مداوم چشم ها این نقص رو
برطرف میکنه.

و نکته اخر اینه که سلول های استوانه ای در چشم باعث میشن تا ما محیط اطراف رو )مخصوصا در محیط کم نور( به صورت سیاه و سفید ببینیم تا از آسیب دیدن سلول ها جلوگیری کنه و همین طور دقت بینایی در یک نقطه بیشتر بشه ولی خب مغز به صورت ناخداگاه و به واسطه تجربه دید از محیط، دید اطراف رو تا حدی رنگی میکنه که البته اگر محیط یا تصویر جدیدی رو ببینیم که تا به حال ندیدیم، ممکنه درک دقیقی از رنگ محیط نداشته باشیم.
این نکاتی که گفتیم تعداد کمی از هزاران نکات درمورد چشم انسان بود که امیدواریم براتون مفید
بوده باشه.

مرسی که با اسفند گرافیک همراه ید امیدواریم که همیشه در تالش باشید و بدرخشید.

مقالات آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *